Performances
Ritueel, ernst en absurdisme — en het moment waarop het ene naar het andere kantelt.
Niet alles hoeft vooraf poëzie, muziek of theater te heten.
Mijn performances ontstaan vanuit poëzie, verhalen, liedjes, rituelen en observaties die niet altijd netjes in één genre passen.
Soms draag ik voor. Soms zing ik met gitaar. Soms krijgt een handeling bijna iets ceremonieels — om die plechtigheid vervolgens subtiel te ondergraven, of juist volledig uit te spelen.
Ernst en absurdisme hoeven daarbij geen tegenpolen te zijn. Sterker nog. Ze liggen dichter bij elkaar dan je denkt.
A Footnote to Howl
Patrick & Freek tijdens Vurige Tongen 2022 in Ruigoord. Bekijk op YouTube.
Onderkoeling, herhaling, droge humor en situaties die steeds vreemder worden.
In mijn liedjes en gedichten komen maatschappelijke onderwerpen regelmatig langs, maar meestal niet in de vorm van een keurige boodschap.
Daarbij interesseert me vooral het moment waarop normale menselijke logica langzaam begint te kantelen.
Instituties, regels, gewichtig taalgebruik en mensen die zichzelf bloedserieus nemen zijn daarbij dankbaar materiaal.
En soms ontstaat daar een KACH uit.
Wat begint als taalgrap kan uitgroeien tot een compleet instituut.
De KACH is een goed voorbeeld van de kant van mijn werk waarin taal, herhaling en absurdisme elkaar steeds verder opstoken.
Woorden worden verbogen, rituelen ontstaan en voor je het weet bestaat er een volkstribunaal en kun je officieel “te Kach gezet” worden.
Dat vind ik interessanter dan een keurige uitleg van maatschappijkritiek: liever laat ik zien hoe zo’n absurd systeem zichzelf tijdens een tekst langzaam opbouwt.
Sommige dingen moet je gewoon even zien gebeuren.
In dit fragment wordt meteen duidelijk hoe tekst, ritueel, timing en absurdisme op het podium samenkomen.
De KACH — performancefragment
De gitaar moet de tekst dragen, niet andersom.
Naast poëzie schrijf en speel ik eigen liedjes.
Ook daarin vind ik het spannender wanneer een tekst niet alles uitlegt. Een paar regels, een terugkerende zin of een klein verhaal kunnen voldoende zijn om een personage of situatie neer te zetten.
Mijn muzikale aanpak is bewust eenvoudig. Karakter is belangrijker dan perfectie.
Een zaal verandert wat er die avond gebeurt.
Ik hou van het moment waarop je merkt dat een zaal meegaat. Niet noodzakelijk doordat iedereen luid reageert. Soms juist doordat het ineens stil wordt. Of omdat iemand op precies het verkeerde moment begint te lachen — en daarmee eigenlijk precies het goede moment kiest.
Een performance is voor mij daarom geen afgesloten product dat ik aan een publiek aflever. De manier waarop een zaal reageert, verandert wat er die avond gebeurt.
“Je kunt veel voorbereiden, maar niet alles. Gelukkig maar.”
Poëzie, liedjes, humor en een zekere mate van ontsporing.
Mijn performances kunnen onderdeel zijn van literaire avonden, festivals, culturele programma’s en andere plekken waar ruimte is voor eigen teksten, muziek en onverwachte wendingen.